Kanały informacyjne są niezwykle ciekawą, bardzo powszechną funkcją w dzisiejszych czasach w Internecie. RSS jest z założenia technologią, która w szybki i w pewny sposób ma za zadanie poinformować osoby, które „zaprenumerowały” dany kanał o wszelkich zmianach na stronach WWW. Sam początek RSS, datuje się na rok 1999. Dzięki pracy najwybitniejszych naukowców w dziedzinach nauk informacyjnych firmy Netscape, udało wprowadzić się do funkcjonalności stron WWW firmowych pierwowzór dzisiejszej wersji tej technologii. Ponieważ działanie RSS po części pokrywa się z działaniem innej, nieco starszej technologii newsletterów, dlatego chciałbym przedstawić, różnice oraz podobieństwa jednych i drugich. Jak już wspomniałem sednem idei RSS, była szybkość i na tym właśnie polu zdecydowanie przewyższa swego starszego kuzyna. Za pomocą kanału informacyjnego, można, jednocześnie otrzymywać wiadomości o zmianach na stronach bez konieczności wizyty na każdej z nich. Jest to jedna z najbardziej przydatnych funkcji, ponieważ „rasowi” internauci przeglądają dziennie nawet kilkaset stron w poszukiwaniu informacji na tematy ich interesujące, za pomocą kanału nie muszą już tego robić ręcznie, a o każdej zmianie zostaną od razu poinformowani. Newslettery jest usługą, za pomocą której możliwe staje się wysyłanie pewnego rodzaju wirtualnych czasopism w których między innymi znajdować mogą się także informacje o nowościach. Jednakże newsletter posiada bardzo istotną wadę, otóż rozsyłany jest w formie elektronicznej przez pocztę e-mail raz, dwa razy w miesiącu, zatem wykorzystanie go do takiego samego zadania jak RSS wydaje się być niemożliwe. Plik Newslettera jest skomplikowanym plikiem tekstowym wraz z obrazami i materiałami multimedialnymi, zawiera często pełne wersje publikacji – jest tak jakby katalogiem lub materiałem promocyjnym danej strony WWW. Wiadomość tekstowa RSS natomiast jest bardzo okrojonym plikiem wraz z małą ilością dodatków i jest jakby ulotką informacyjną, małą karteczką z podstawowymi informacjami na temat zmian na stronach WWW. Wiadomość taka składa się z kilku zawsze występujących części i często uzupełnianych o pewnego rodzaju dodatki. Z oryginalnej, pełnej wersji artykułu ze strony WWW, kopiowane są takie elementy jak: tytuł wiadomości, krótkie streszczenie, które często jest wyciętym wprowadzeniem do artykułu, data publikacji, autor lub strona z której dana wiadomość pochodzi oraz niezwykle ważny link. Dzięki tym elementom, czytelnik może zorientować się co do dalszej, pełnej wersji artykułu właśnie poprzez wspomniany wcześniej link – jest to bezpośrednie skierowanie na stronę z pełną wersją tekstu, wystarczy tylko kliknąć a strona załaduje się automatycznie w nowym oknie przeglądarki internetowej. Nie trzeba zatem ręcznie szukać tekstu, który nas zainteresował. Cała technologia przesyłania wiadomości z kanałów informacyjnych jest bezpośrednio zapożyczona z nowoczesnego programowania internetowego, a szczególnie z języka XML. Język ten dzięki swej uniwersalności wykorzystywany jest z powodzeniem także w różnego typu programach. Z wyglądu jest on podobny do języka HTML, najstarszego języka z którego budowane są strony WWW. Jest on więc językiem dość skomplikowanym, a strony zapisane w jego kodzie mało czytelne dla przeciętnego użytkownika. Dlatego aby przełożyć daną wiadomość na język ludzki, czytaj bardziej czytelny, wykorzystuje się do tego dodatkowe oprogramowanie zwane powszechnie czytnikami RSS, natomiast profesjonalnie „interpreterami języka XML” lub „klientami RSS”.

Każdy większy serwis internetowy które regularnie umieszcza nowe informacje na swoich łamach powinien mieć i zapewne wiele z nich ma uruchomioną usługę kanałów informacyjnych. Będąc w Internecie zapewne nie jeden raz natknęliście się Państwo na ikonkę z napisem RSS, takim właśnie symbolem zaznaczane są kanały informacyjne. Jak z nich korzystać, zaraz o tym opowiem. Wspomniana już nazwa RSS jest w rzeczywistości skrótem pierwszych liter wyrażenia angielskiego. Istnieją dwa rozwinięcia tego skrótu: „Really Simple Sindication” oraz troszkę rzadziej używany „Rich Site Summary”. Ponieważ do tej pory nie zidentyfikowano poprawnej nazwy, to te dwa rozwinięcia przyjęto jako prawidłowe i są najczęściej używanymi. Do czego służą kanały informacyjne? Technologia rozpowszechniania kanałów informacyjnych jest nowoczesnym narzędziem wykorzystującym Internet i za pomocą, którego możliwe jest szybkie wysłanie krótkich wiadomości do osób zainteresowanych wszelkiego rodzaju zmianami na stronie www lub w ofercie danej firmy. Początki RSS sięgają roku 1999 kiedy to firma Netscape, wprowadziła taką funkcjonalność na swoich stronach internetowych. W RSS największy nacisk kładzie się na szybkość działania oraz funkcjonalność – i taką właśnie jest ta technologia. Ten stan zawdzięcza zastosowaniu innowacyjnego protokołu przesyłania jakim jest język programowania XML. Historia tego języka zaczyna się w momencie kiedy stwierdzono, że stary standard w którym pisano strony HTML już się nie sprawdzi, jednak powstały technologie go wspierające i XML już nie był potrzebny. W przyrodzie jednak nic się nie marnuje XML znalazł swoje miejsce w oprogramowaniu różnego typu, ale najczęściej działa on w programach działających pomiędzy użytkownikiem a Internetem. Zdecydowanie RSS zalicza się do tej grupy programów. Jak już wcześniej wspomniałem twórcom RSS zależało na szybkości działania i z tego względu język XML był bardzo dobrym wyborem. Jako język internetowy jest on przygotowany do pracy w tym środowisku jak żaden inny, jest szybki oraz wydajny. Ponieważ zapis kodowy formatu .xml jest dość trudny do odczytu, dla wygodnej obsługi należy posłużyć się dodatkowym oprogramowaniem znanym powszechni jako czytniki RSS. Istnieje wiele form takich czytników, i istnieją one jako osobne programy lub mogą też być wbudowane w inne programy – najczęściej internetowe. Rosnącą popularność kanałów RSS potwierdza wyposażenie w czytnik RSS systemu operacyjnego Windows firmy Microsoft. Było to w roku 2007, a wersją z RSS’em był Windows Vista. Czytnik RSS jako taki nie jest przypisany do jednego kanału RSS, wręcz przeciwnie, daje on możliwość stworzenia listy ulubionych kanałów z których chce się otrzymywać wiadomości na bieżąco. Każda wiadomość jest formatowana tak samo i zawiera te same elementy. Konieczną rzeczą jest tytuł wiadomości, który jest kopią tytułu z pełnej wersji tej wiadomości. Jest też streszczenie artkułu będące w rzeczywistości zdaniami wstępnymi z wiadomości głównej. Jest też miejsce dla autora oraz źródła strony oraz na datę wraz z godziną publikacji. Ostatnim elementem , który na pierwszy rzut oka jest niewidoczny jest link. Link jest skrótem internetowym po kliknięciu na którego automatycznie ładuje się strona z pełnym tekstem wiadomości – praktyczne, prawda? Dobrym elementem zewnętrznego czytnika RSS jest też wyposażenie go w mini przeglądarkę, dzięki czemu nie musi uruchamiać się do tego celu przeglądarka zewnętrzna.