Jedną z najpopularniejszych funkcji, które znaleźć można w dzisiejszym Internecie są kanały informacyjne. Założenia technologii kanałów informacyjnych RSS kładą szczególny nacisk na szybkość działania i niezawodność dostarczenia wiadomości do użytkownika. Zainteresowane osoby po kliknięciu na ikonkę RSS subskrybują, czyli zapisują się do danego kanału, wiadomości będą wysyłane wraz ze zmianą – aktualizacją tematów. Rok 1999 to rok w którym technologia ta ujrzała światło dzienne. Pierwsza wersja RSS’a powstała dzięki firmie Netscape. Wybitni specjaliści nauk informatycznych wprowadzili na rynek coś co zmieniło pogląd na cały Internet wielu użytkownikom. Samo działanie RSS jest wzięte ze starego pomysłu i działającej technologii newsletterów, jednak nie dało się jej wykorzystać do przesyłania wiadomości RSS. Sercem działania technologii RSS jest szybkość, a newsletter to niestety dość powolny dziadek. Rasowi internauci są w stanie przeglądać wiele stron www dziennie, liczba ta czasami dochodzi nawet do kilkuset. Dzięki RSS można śledzić wiele stron www pod kątem zmian na nich wprowadzonych dzięki temu zaoszczędzić dużą ilość czasu. Dla odmiany newslettery są usługą internetową, za pomocą której wysyłane są wirtualne czasopisma, z zawartością o wiele większą niż zwartość merytoryczna i fizyczna przeciętnej wiadomości RSS. Często znajdują się tam pełne wersje artykułów nieumieszczonych na stronach www. Z tego względu stają się one niezwykle ciężkie. Newsletter jest standardowo przesyłany na konto pocztowe e-mail i to stosunkowo rzadko, bo do dwóch razy na miesiąc., zatem wykorzystanie go do takiego samego zadania jak RSS wydaje się być niemożliwe. Wiadomość RSS jest wiadomością niezwykle krótką, swoją funkcją przypomina małe ulotki reklamowe na których jest naprawdę mało miejsca. Dodatkowo dane te podzielone zostały na części lub inaczej bloki. Automat z oryginalnej wersji artykułu kopiuje takie elementy jak: tytuł wiadomości, krótki opis (początek głównego artykułu), autor lub źródło oraz data publikacji i niezwykle ważny link. Tak sformatowana wiadomość jest wiadomością czytelną dla użytkownika i szybko może zorientować się o czym będzie główny artkuł. Natomiast przez wspomniany wcześniej link – często ukryty w samym temacie, może szybko dostać się do pełnej wersji czytanego artykułu. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie, ponieważ najpierw widzimy temat wiadomości, po kliknięciu widzimy wiadomość i jeśli nas zainteresuje to bezpośrednio przechodzimy do tematu, nie trzeba zatem ręcznie szukać pełnej wersji tekstu, który nas zainteresował. Programowanie w języku XML jest podstawą tej technologii, każda wiadomość jest pisana właśnie w tym języku, szczerze mówiąc troszkę trudnym do zrozumienia przez przeciętnego użytkownika – internautę. XML jest językiem optymalizowanym i pisanym do użytku w Internecie. Ma on wszelkie zalety z ty związane – szybkość przesyłania oraz mała wielkość pliku wynikowego – to naprawdę był dobry wybór. Nie przyjął się on jednak na rynku do którego był skierowany, ale jego uniwersalność pozwoliła mu zaistnieć także w różnego typu programach. Ponieważ miałby następcą HTML jest z wyglądu do niego dość podobny. HTML, jest najstarszym językiem w którym pisane są strony www. Wadą kodowania w różnych językach jest brak możliwości bezpośredniego odczytu danego tekstu, bez znajomości języka. Dla przetłumaczenia ich na bardziej czytelny używa się specjalnych programów – czytników RSS.
Prędzej czy później każdy chodzący po Internecie spotka się z jakimś nowym elementem czy technologią. W epoce społeczeństwa zdominowanego przez informację, Internet zaczyna rozwijać się jak żaden inny element informatyczny. Niemalże z dnia na dzień pojawiają się nowe technologie a przeciętny użytkownik nie wykorzystuje nawet kilku procent z tego co jest oferowane. Nie inaczej jest z technologią RSS, która mimo rosnącej popularności i tak jest mało znana i to nie tylko w polskim Internecie. Jest to technologia jak najbardziej użytkowa z której skorzystać może każdy internauta. Rok 1999 był rokiem w którym narodził się pierwowzór tego systemu a wszystko dzięki pracy specjalistów z firmy Netscape. Chodziło o to by móc informować wszystkie zainteresowane osoby o zmianach w oprogramowaniu, wydawaniu nowych wersji oraz pojawianiu się nowych tekstów na stronie. Główną wytyczną stała się szybkość działania. Dlatego właśnie naukowcy skierowali swój wzrok ku językowi programowania internetowego zwanego XML. To właśnie jego rodowód i skrajnie mała ilość przesyłanych danych w przypadku RSS gwarantuje niezwykłą szybkość działania. Już w kilka sekund po aktualizacji treści użytkownik powinien wiedzieć o takiej aktualizacji, w praktyce jednak przyjmuje się wysyłanie takich wiadomości co kilka minut, w przypadku gdy użytkownik ma wiele kont RSS powoduje to, że nie otrzymuje wiadomości co kilka sekund co mogłoby zdecydowanie zakłócić inną pracę na komputerze. Można śmiało powiedzieć, że RSS w pewnej części wypiera swego starszego brata newslettera, który w chwili obecnej jest zdecydowanie mniej używany. Newsletter to rodzaj czasopisma internetowego, najczęściej rozsyłanego za pomocą poczty elektronicznej, jednakże częstotliwość jego wysyłania, dość duży rozmiar pliku szybko skreśliła jego użyteczność w zakresie tej idei. Jeżeli porównać by RSS’a do życia codziennego, to jest on jakby ulotką informacyjną, po przeczytaniu której subskrybent wykonuje akcję przejścia do pełnego artykułu lub ogólnie treści związanej z wiadomością. Szczerze mówiąc formatowanie w kodzie XML, jest mało czytelne i właśnie do tego celu wykorzystano dodatkowe oprogramowanie, które w żargonie informatycznym nazywa się interpreterem. W języku polskim na tego typu programy mówi się czytniki RSS w odróżnieniu do języka angielskiego w którym jest to klient kanału RSS. Program taki tłumaczy wiadomość na czytelną dla człowieka i zawierającą stałe bloki o różnej zawartości. Blok wiadomości RSS jest to pewna stała wydzielona jego część, istnieją następujące bloki, zawierające: tytuł, krótkie streszczenie lub wprowadzenie do artykułu właściwego, autora wraz ze źródłem, datę często razem z godziną dodania artykułu oraz link. Link jest bezpośrednim skierowaniem na pełną treść artykułu, po kliknięciu na niego subskrybent bezpośrednio przenosi się do pełnego artykułu. Każdy taki program jest multifunkcjonalny, co oznacza, że w jednym programie możemy przeglądać wiele kanałów pochodzących nawet ze skrajnie różniących się stron. Wykorzystanie tej technologii może być różnorakie, tak jak różne są w dzisiejszych czasach strony internetowe, mamy: blogi, fora, aukcje internetowe, sklepy internetowe, portale informacyjne, portale branżowe i tak dalej. Dzięki RSS zyskuje się drogę do zaprezentowania potencjalnemu odbiorcy najnowszej promocji, nowych aukcji czy nowych wpisów lub komentarzy na blogu.
Technologia internetowa RSS jest stosunkowo młodą technologią, jednak od strony komputerów minęło już parę lat. Wszystko zaczęło się w roku 1999, kiedy to firma Netscape, jedna z najbardziej znaczących na rynku technologii komputerowych, wprowadziła do funkcjonalności swojej strony obsługę pobierania nagłówków wiadomości. Celem takiego działania było szybkie i skuteczne powiadomienie zainteresowanych działalnością firmy osób o zmianach na stronach www oraz w ofercie programowej. Miał stać się alternatywą do newsletterów, które przesyłane zostały zdecydowanie wolniej za sprawą technologii i ilości informacji w nich zawartych. Przybliżając nieco temat newsletterów dodam, że miały być one niejako elektronicznymi gazetkami reklamowymi, dzięki czemu zawierały nie tylko treść, ale także obrazki, czasem dźwięki. Natomiast przesyłane były – i poniekąd są do dnia dzisiejszego poprzez pocztę elektroniczną. Nowsza technologia RSS zdecydowanie różni się od nich pod wieloma względami. Tak samo jak strony internetowe pisane są w różnych językach programowania internetowego, tak samo do RSS, wykorzystano jeden z nich, powiedziałbym, że najbardziej uniwersalny. Językiem tym jest XML i każda wiadomość RSS jest zakodowana w tym właśnie języku. Dzięki takiemu rozwiązaniu uzyskano znaczący skok szybkości działania, która z kolei jest także zwiększona przez zdecydowane zmniejszenie ilości przesyłanych danych. W odróżnieniu do wspomnianych wcześniej newsletterów, wiadomości RSS są maksymalnie okrojone i składają się z kilku podstawowych elementów, które przedstawię dalej. Tytuł wiadomości – jest najczęściej kopią tytułu artykułu w którym znajduje się pełna treść przekazywanej informacji. Krótkie wprowadzenie – jest to najczęściej kopia pierwszego akapitu z treści oryginalnej. Elementem koniecznym jest także data wraz z godziną publikacji. Aby maksymalnie wykorzystać możliwości technologiczne, w każdej wiadomości umieszcza się także link do pełnej treści, w przeciwnym wypadku użytkownik musiałby na własną rękę szukać tych informacji na stronie, co przeczy zdecydowanie całej idei RSS – którą jest szybkość. Najnowsza wersja technologii RSS dopuszcza, już niemalże powszechnie przesyłanie obrazków, testowana jest także możliwość przesyłania wiadomości multimedialnych w postaci pliku video lub dźwiękowego. Często tak w życiu bywa, że to co przynosi nam korzyści, może przynieś także i wady. Nie inaczej jest też z RSS. Format XML jest powszechnie stosowany w Internecie jednak nie jest to zwykły plik tekstowy, który możemy odczytać dosłownie. Aby móc przełożyć go „na nasze” trzeba zainstalować dodatkowe oprogramowanie, które to wykona. W technice komputerowej, z angielskiego takie oprogramowanie nazywa się „klientem”. Jednakże istnieje jeszcze drugie bardziej popularne nazewnictwo – „czytnik RSS”. Dla formuły dodam też, że udostępniony na różnych stronach RSS nazywa się „kanałem”. Obecnie czytniki takie istnieją w wielu formach. Mogą być rozpowszechniane jako osobne programy, najczęściej darmowe, ale istnieją także wersje płatne. Często także stanowią one element wbudowany w programy Internetowe na przykład w przeglądarki lub programy pocztowe, często także można za darmo ściągnąć taki dodatek z sieci aby taką funkcjonalność uzyskać. Dowodem na dużą popularność RSS’ów jest wbudowanie czytników RSS do systemów operacyjnych, jak to miało miejsce przy Windows Vista.